Para sa isang “Foodie” na katulad ko,( foodie ang pinasosyal na term para sa mga matatakaw o patay gutom na katulad ko),marami ng mga bagay akong nabuong kaartehan ukol sa mga pagkain, katulad ng mayroon akong mga ritwales sa mga pagkain, mga habit na hindi na maalis, mga pagkain na inimbento, at saka mga lutong natsambahang gayahin. naks, kung maka foodie sta. maria naman, sos.
Takaw Mata. Ganyan ako minsan, yan yung bibili ka ng madaming pagkain, tapos hindi mo naman uubusin. Naku, punong-puno ang pantry namin ng pagkaing isang beses lang nabuksan, tipong nag-crave lang sa lasa tapos, wala na, mapupunta na sya sa likod ng aparador hanggang sa mabulok o makalimutan na meron pa pala. Meron din akong ugali na nilalagyan ng sentimental value yung pagkain, Pag-susube sa tagalog, lalo na kapag galing pang Pilipinas. Kunwari yung isang balot ng Iced Gemz na 12 packs ang nasa loob, yung 11 ang kakainin, na aabutin pa ng isang taon, ganun ko sya tinitipid! tapos yung matitirang isa, yung ang pang-hihinayanangan kong kainin at i-tae, kaya nakalagay lang sya sa snack container, andun lang, nag-hihintay na yumumi.
Katulad mo din ba ako na kapag kumakain ng sinigang o nilaga, tapos baboy ang karneng ginamit, isinusube yung taba para ‘yun ang huling kakainin sa huling subo? Ganuon kasi sya ka-espesyal para sa akin. Kaya nga diba, yung taba din ang nasa huli ng mga bbq! Ganito yan, pag-ulam ko ang sinigang o nilaga, uunahin ko munang kainin yung gulay, tapos pag kaunti na lang yung gulay, saka ako mag-sasama ng kaunting karne sa bawat subo, tapos ang palaging nahuhuling maubos sa gulay eh gabi, katumbas sya ng patatas sa nilaga, palaging panghuli kasama ng taba. pero, mauunang maubos ang kanin kesa sa ulam, hindi sila sabay, kasi masarap yung pakiramdam na alam mong tapos ka ng kumain pero may pinapapak ka pa, signs of acute obesity?
Nuong isang linggo, o dalawang linggo? hindi na ako sigurado, basta hindi kanina, nagluto ako ng “mashed potato” dahil sa tinamad akong mag-luto ng aming tanghalian. Naawa naman ako sa sarili ko, dahil feeling ko, nagddiet ako sa arteng mashed potato lang ang tanghalian, kaya naisipan kong gumawa ng “gravy”. Shalan, mr. pure energy, gume- gray v. Tapos, yung unang gawa ko, pansarili lang, pucha lang, napatamis! Nanghinayang naman akong itapon, takte, tag-hirap na nga kami, magtatapon pa ako ng pagkain! Kaya pinandigan ko na lang, kinain ko kahit yung lasa nya eh mashed potato na sinabawan ng palamig, oh diba! sago na lang kulang eh! Tapos, dumating si ate galing sa eskewelahan nya, so gumawa ako ng pangalawang batch kasi, selfish nga ako nung una eh, di ko naman alam na gusto din nya. Sa pangalawang subok, mas naging… AY TAKTE! yung pangalawang batch, NAIYAK AKO!!! KALASA NUNG KFC GRAVY NG PINAS! Ilang beses ko ata itong ipinag-yabang sa mundo ng internet. Tuwang-tuwa ako, kasi biro mo, kaya ko na itong ulit-ulitin kahit anong oras! Pwede akong makagawa ng gravy na ipansasabaw ko sa kanin, kahit walang fried chicken.
Kapag wala naman kaming maiulam dito dahil sukang-suka na kami sa ulam na paulit-ulit, gumagawa kami ng “lottery ofulam”, kung ano na lang ang mabunot sa “crisper” (alam mo ba yung crisper? weh? sige na nga, huwag mo na i-google, ito yung cabinet sa pinaka-ibaba ng refrigerator, yung taguan ng gulay, kasi yung ilalim ang pinaka malamig at ideal temperature para sa gulay ng hindi ito agad-agad na malanta o mabulok). Tapos ayun, “bahala na ulam” ang kinalalabasan, Lahat naman kasi kami dito eh “cook” kuno, basta masarap ang lasa, walang kaso. lamang-tiyan din. Ang pinakasafe na gawin ay ginisang gulay na may piniritong maliliit na karne. Hinding hindi ka magkakamali dahil sa sobrang dali! yes! rhyming! Ginisang pechay, Ginisang repolyo, Ginisang Ampalaya, Ginisang Upo! kahit nga Ginisang Bahay Kubo! masarap pa din. Sanay kami sa ugaling “kahit ano” kaya hindi mahirap pakisamahan, basta ba ‘wag lang panis.
